By Seth Mydans
Monday, April 9, 2007
International Herald Tribune
Riding the crest of globalization and technology, English dominates the world as no language ever has, and some linguists are now saying it may never be dethroned as the king of languages.
Others see pitfalls, but the factors they cite only underscore the grip English has on the world: cataclysms like nuclear war or climate change or the eventual perfection of a translation machine that would make a common language unnecessary.
Some insist that linguistic evolution will continue to take its course over the centuries and that English could eventually die as a common language as Latin did, or Phoenician or Sanskrit or Sogdian before it.
"If you stay in the mind-set of 15th-century Europe, the future of Latin is extremely bright," said Nicholas Ostler, the author of a language history called "Empires of the Word" who is writing a history of Latin. "If you stay in the mind-set of the 20th-century world, the future of English is extremely bright."
That skepticism seems to be a minority view. Experts on the English language like David Crystal, author of "English as a Global Language," say the world has changed so drastically that history is no longer a guide.
"This is the first time we actually have a language spoken genuinely globally by every country in the world," he said. "There are no precedents to help us see what will happen."
John McWhorter, a linguist at the Manhattan Institute, a research group in New York, and the author of a history of language called "The Power of Babel," was more unequivocal.
"English is dominant in a way that no language has ever been before," he said. "It is vastly unclear to me what actual mechanism could uproot English given conditions as they are."
As a new millennium begins, scholars say that about one-fourth of the world's population can communicate to some degree in English.
It is the common language in almost every endeavor, from science to air traffic control to the global jihad, where it is apparently the means of communication between speakers of Arabic and other languages.
It has consolidated its dominance as the language of the Internet, where 80 percent of the world's electronically stored information is in English, according to David Graddol, a linguist and researcher.
There may be more native speakers of Chinese, Spanish or Hindi, but it is English they speak when they talk across cultures, and English they teach their children to help them become citizens of an increasingly intertwined world.
At telephone call centers around the world, the emblem of a globalized workplace, the language spoken is, naturally, English. On the radio, pop music carries the sounds of English to almost every corner of the earth.
"English has become the second language of everybody," said Mark Warschauer, a professor of education and informatics at the University of California, Irvine. "It's gotten to the point where almost in any part of the world to be educated means to know English."
In some places, he said, English has invaded the workplace along with the global economy. Some Swedish companies, for example, use English within the workplace, even though they are in Sweden, because so much of their business is done, through the Internet and other communcations, with the outside world.
As English continues to spread, the linguists say, it is fragmenting, as Latin did, into a family of dialects - and perhaps eventually fully fledged languages - known as Englishes.
New vernaculars have emerged in such places as Singapore, Nigeria and the Caribbean, although widespread literacy and mass communication may be slowing the natural process of diversification.
The pidgin of Papua New Guinea already has its own literature and translations of Shakespeare. One enterprising scholar has translated "Don Quixote" into Spanglish, the hybrid of English and Spanish that is spoken along the borders of Mexico and the United States.
But unlike Latin and other former common languages, most scholars say English seems to be too widespread and too deeply entrenched to die out. Instead, it is likely to survive in some simplified international form - sometimes called Globish or World Standard Spoken English - side by side with its offspring.
"You have too many words in English," said Jean-Paul Nerri�re, a retired vice president of IBM USA, who is French. He has proposed his own version of Globish that would have just 15,000 simple words for use by nonnative speakers.
"We are a majority," Nerri�re said, "so our way of speaking English should be the official way of speaking English."
As a simplified form of global English emerges, the diverging forms spoken in Britain and America could become no more than local dialects - two more Englishes alongside the Singlish spoken in Singapore or the Taglish spoken in the Philippines. A native speaker of English might need to become bilingual in his own language to converse with other speakers of global English.
"We may well be approaching a critical moment in human linguistic history," Crystal wrote. "It is possible that a global language will emerge only once."
After that, Crystal said, it would be very hard to dislodge. "The last quarter of the 20th century will be seen as a critical time in the emergence of this global language," he said.
English and globalization have spread hand in hand through the world, Warschauer said. "Having a global language has assisted globalization, and globalization has consolidated the global language," he said. That process started with the dominance of two successive English-speaking empires, British and American, and continues today with the new virtual empire of the Internet.
Although Chinese and other languages are rapidly increasing their share of Internet traffic, English is likely to remain the common language, experts say.
"Estonian has an amazing Web presence," McWhorter said. But when Estonians speak on the Internet with people outside their small country, they will continue to use English.
In a phenomenon never seen before, Crystal said, English is spoken in some form by three times as many nonnative speakers as native speakers.
The teaching of English has become a multibillion-dollar industry, and according to Graddol, nearly one-third of the world's population will soon be studying English.
By the most common estimates, 400 million people speak English as a first language, another 300 million to 500 million as a fluent second language, and perhaps 750 million as a foreign language.
The largest English-speaking nation in the world, the United States, has only about 20 percent of the world's English speakers. In Asia alone, an estimated 350 million people speak English, about the same as the combined English-speaking populations of Britain, the United States and Canada.
Thus the English language no longer "belongs" to its native speakers but to the world, just as organized soccer, say, is an international sport that is no longer associated with its origins in Britain.
Two years ago for the first time, a nonnative English speaker, Jun Liu of China, was elected president of the global education association Teachers of English to Speakers of Other Languages, known as Tesol.
Even if English were somehow to collapse as the language of its birthplace, England, Crystal said, it would continue its worldwide dominance unperturbed.
A recent study found that the Queen's English - the language as spoken by the queen of England - has evolved over the past 50 years, becoming slightly less plummy and slightly more proletarian. But the future evolution of the language, scholars say, is more likely to belong to the broken-English speakers of far-off lands.
"The people who were once colonized by the language are now rapidly remaking it, domesticating it, becoming more and more relaxed about the way they use it," wrote the Indian author Salman Rushdie in an essay in 1991.
But in the end, Ostler said, all of this could become moot. The advance of technology that helped push English into its commanding position could pull it down again.
Though it still sounds like science fiction, it seems likely that some time, many decades from now, a machine will be perfected that can produce Urdu when it hears someone speaking German.
"With progress, the problem of machine translation and automatic interpreting is going to be solved," Ostler said, "and the need for a common language is going to be technically replaced."
18.7.08
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθιστά ευκολότερη και προσιτότερη την υποβοηθούμενη από ηλεκτρονικό υπολογιστή μετάφραση
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε ένα επιπλέον βήμα στις προσπάθειές της για να ενισχύσει την πολυγλωσσία ως καίριο συστατικό της ευρωπαϊκής ενότητας με σεβασμό της πολυμορφίας. Η συλλογή της Επιτροπής, που περιλαμβάνει περί το 1 εκατομμύριο πλήρεις φράσεις και τις υψηλής ποιότητας μεταφράσεις τους στις 22 από τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ - συμπεριλαμβανόμενων και των μεταφράσεων στις γλώσσες των νέων κρατών μελών - αποτελεί τη μεγαλύτερη συλλογή που συγκεντρώθηκε ποτέ σε τόσες πολλές γλώσσες, διατίθεται δε πλέον δωρεάν. Οι εταιρίες ανάπτυξης συστημάτων αυτόματης μετάφρασης επιζητούν επίμονα το είδος αυτό των δεδομένων. Στα συστήματα αυτόματης μετάφρασης, από κείμενα που έχουν μεταφραστεί με τον ανθρώπινο νου το λογισμικό «μαθαίνει» τον τρόπο κατά τον οποίο λέξεις και φράσεις μεταφράζονται ορθώς και ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Τα δεδομένα μπορούν επίσης να βοηθήσουν να αναπτυχθούν άλλα γλωσσικά εργαλεία λογισμικού όπως διορθωτές γραμματικής και ορθογραφίας, επιγραμμικά λεξικά και συστήματα ταξινόμησης πολυγλωσσικών κειμένων.
Ο αρμόδιος για την πολυγλωσσία Επίτροπος κ. Leonard Orban δήλωσε τα εξής: «Με την πρωτοβουλία αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την πρόθεση να δώσει ώθηση στις τεχνολογίες ανθρώπινης γλώσσας, να στηρίξει την πολυγλωσσία και να καταστήσει ευκολότερη, φθηνότερη και προσιτότερη την υποβοηθούμενη από υπολογιστή μετάφραση. Οι πολίτες που είναι μέλη μικρότερων γλωσσικών κοινοτήτων θα έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε έγγραφα και ιστοσελίδες που είναι διαθέσιμες μόνο στις γλώσσες που χρησιμοποιούνται ευρύτερα».
Ο αρμόδιος για την επιστήμη και έρευνα Επίτροπος κ. Janez Potočnik, δήλωσε τα εξής: «Η μοναδική αυτή συλλογή δεδομένων γλώσσας συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας γενεάς εργαλείων λογισμικού για την επεξεργασία δεδομένων ανθρώπινης γλώσσας και υποβοηθεί την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της γλωσσικής βιομηχανίας, η οποία αποτελεί ήδη έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους κλάδους στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα διαθέτουν περισσότερα πολύγλωσσα κείμενα από οποιοδήποτε άλλο οργανισμό, λόγω της απαιτούμενης διάθεσης του ευρωπαϊκού δικαίου σε καθεμία από τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Οι γλωσσικές υπηρεσίες των ευρωπαϊκών οργάνων εργάζονται με 253 δυνατά ζεύγη γλωσσικών συνδυασμών, παράγουν δε περί το 1,5 εκατ. σελίδες μετάφρασης κατ’ έτος.
Ενώ στο Διαδίκτυο ανευρίσκονται μεγάλες ποσότητες μεταφράσεων αγγλικών ή γαλλικών κειμένων, τέτοιοι πόροι σπανίζουν για γλώσσες όπως τα Λετονικά ή τα Ρουμανικά, ενώ πρακτικώς δεν υπάρχουν καθόλου για το συνδυασμό δύο γλωσσών στις οποίες οι πόροι είναι ελάχιστοι.
Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή, μέσω της συνεργασίας μεταξύ των μεταφραστών της και του επιστημονικού προσωπικού της, θέτει στη διάθεση του κοινού τεράστιες συλλογές φράσεων από νομικά έγγραφα που καλύπτουν τεχνικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Οι ανωτέρω φράσεις είναι διαθέσιμες σε 22 γλώσσες. Στην παρακαταθήκη αυτή μεταφράσεων υπάρχει δυνατότητα ανεύρεσης φράσεων με τις ισοδύναμες μεταφράσεις τους σε όλες τις άλλες επίσημες γλώσσες. Οι μόνες που δεν είναι ακόμη διαθέσιμες είναι οι μεταφράσεις στα ιρλανδικά. Η διάθεση αυτή γλωσσικών δεδομένων στο κοινό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανοικτής πολιτικής που εφαρμόζει η Επιτροπή για την αξιοποίηση των πληροφοριακών της πόρων και έρχεται ως συνέχεια του ανοίγματος των ευρωπαϊκών βάσεων δεδομένων τεκμηρίωσης (Eur-Lex) και ορολογίας (IATE).
Η Επιτροπή διαθέτει εκτενή εμπειρία ανάπτυξης εργαλείων επεξεργασίας πολυγλωσσικών κειμένων και πρωτοστατεί σε ζητήματα πολυγλωσσίας, προσφέροντας προσιτούς στο κοινό δικτυακούς τόπους αναζήτησης ενημερωτικού υλικού, οι οποίοι καλύπτουν έως και 35 γλώσσες, μέσω του εργαλείου της European Media Monitoring (Σύστημα παρακολούθησης των ευρωπαϊκών μέσων επικοινωνίας). Το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο έρευνας και ανάπτυξης - στο σκέλος του για τις τεχνολογίες των πληροφοριών και επικοινωνιών (TΠE) - στηρίζει ερευνητικές εργασίες με αντικείμενο την αυτόματη μετάφραση και άλλες συναφείς με τη γλώσσα τεχνολογίες.
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα δεδομένα μετάφρασης διατίθενται στον ιστότοπο:
http://langtech.jrc.it/DGT-TM.html
Πηγή: Αντιπροσωπεία ΕΕ
Ο αρμόδιος για την πολυγλωσσία Επίτροπος κ. Leonard Orban δήλωσε τα εξής: «Με την πρωτοβουλία αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την πρόθεση να δώσει ώθηση στις τεχνολογίες ανθρώπινης γλώσσας, να στηρίξει την πολυγλωσσία και να καταστήσει ευκολότερη, φθηνότερη και προσιτότερη την υποβοηθούμενη από υπολογιστή μετάφραση. Οι πολίτες που είναι μέλη μικρότερων γλωσσικών κοινοτήτων θα έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε έγγραφα και ιστοσελίδες που είναι διαθέσιμες μόνο στις γλώσσες που χρησιμοποιούνται ευρύτερα».
Ο αρμόδιος για την επιστήμη και έρευνα Επίτροπος κ. Janez Potočnik, δήλωσε τα εξής: «Η μοναδική αυτή συλλογή δεδομένων γλώσσας συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας γενεάς εργαλείων λογισμικού για την επεξεργασία δεδομένων ανθρώπινης γλώσσας και υποβοηθεί την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της γλωσσικής βιομηχανίας, η οποία αποτελεί ήδη έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους κλάδους στην Ευρωπαϊκή Ένωση».
Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα διαθέτουν περισσότερα πολύγλωσσα κείμενα από οποιοδήποτε άλλο οργανισμό, λόγω της απαιτούμενης διάθεσης του ευρωπαϊκού δικαίου σε καθεμία από τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Οι γλωσσικές υπηρεσίες των ευρωπαϊκών οργάνων εργάζονται με 253 δυνατά ζεύγη γλωσσικών συνδυασμών, παράγουν δε περί το 1,5 εκατ. σελίδες μετάφρασης κατ’ έτος.
Ενώ στο Διαδίκτυο ανευρίσκονται μεγάλες ποσότητες μεταφράσεων αγγλικών ή γαλλικών κειμένων, τέτοιοι πόροι σπανίζουν για γλώσσες όπως τα Λετονικά ή τα Ρουμανικά, ενώ πρακτικώς δεν υπάρχουν καθόλου για το συνδυασμό δύο γλωσσών στις οποίες οι πόροι είναι ελάχιστοι.
Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή, μέσω της συνεργασίας μεταξύ των μεταφραστών της και του επιστημονικού προσωπικού της, θέτει στη διάθεση του κοινού τεράστιες συλλογές φράσεων από νομικά έγγραφα που καλύπτουν τεχνικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Οι ανωτέρω φράσεις είναι διαθέσιμες σε 22 γλώσσες. Στην παρακαταθήκη αυτή μεταφράσεων υπάρχει δυνατότητα ανεύρεσης φράσεων με τις ισοδύναμες μεταφράσεις τους σε όλες τις άλλες επίσημες γλώσσες. Οι μόνες που δεν είναι ακόμη διαθέσιμες είναι οι μεταφράσεις στα ιρλανδικά. Η διάθεση αυτή γλωσσικών δεδομένων στο κοινό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανοικτής πολιτικής που εφαρμόζει η Επιτροπή για την αξιοποίηση των πληροφοριακών της πόρων και έρχεται ως συνέχεια του ανοίγματος των ευρωπαϊκών βάσεων δεδομένων τεκμηρίωσης (Eur-Lex) και ορολογίας (IATE).
Η Επιτροπή διαθέτει εκτενή εμπειρία ανάπτυξης εργαλείων επεξεργασίας πολυγλωσσικών κειμένων και πρωτοστατεί σε ζητήματα πολυγλωσσίας, προσφέροντας προσιτούς στο κοινό δικτυακούς τόπους αναζήτησης ενημερωτικού υλικού, οι οποίοι καλύπτουν έως και 35 γλώσσες, μέσω του εργαλείου της European Media Monitoring (Σύστημα παρακολούθησης των ευρωπαϊκών μέσων επικοινωνίας). Το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο έρευνας και ανάπτυξης - στο σκέλος του για τις τεχνολογίες των πληροφοριών και επικοινωνιών (TΠE) - στηρίζει ερευνητικές εργασίες με αντικείμενο την αυτόματη μετάφραση και άλλες συναφείς με τη γλώσσα τεχνολογίες.
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα δεδομένα μετάφρασης διατίθενται στον ιστότοπο:
http://langtech.jrc.it/DGT-TM.html
Πηγή: Αντιπροσωπεία ΕΕ
Διεθνές Συνέδριο
Ο Τομέας Γλωσσολογίας και Διδακτικής της Γλώσσας και το Εργαστήριο Διδακτικής Ζωντανών Γλωσσών του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διοργανώνουν Διεθνές Συνέδριο από 12 έως 14 Δεκεμβρίου 2008, με θέμα:
« 2008, Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου: συνομιλώντας με τις γλώσσες-πολιτισμούς »
http://congres.frl.auth.gr/GR/index.asp
« 2008, Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου: συνομιλώντας με τις γλώσσες-πολιτισμούς »
http://congres.frl.auth.gr/GR/index.asp
11.7.08
InterActiveTerminology for Europe
Μια ενιαία βάση δεδομένων για το σύνολο της ορολογίας που συνδέεται με την ΕΕ σε 23 γλώσσες ανοίγει για το κοινό
Μια υπηρεσία ενιαίας εξυπηρέτησης για την ορολογία που συνδέεται με την ΕΕ άνοιξε σήμερα για το ευρύ κοινό σε μια τελετή που διοργανώθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η βάση δεδομένων Διαδραστική ορολογία για την Ευρώπη, που είναι περισσότερο γνωστή ως IATE, συνδυάζει τις βάσεις δεδομένων ορολογίας των επιμέρους οργάνων και οργανισμών της ΕΕ σε μια ενιαία βάση δεδομένων που περιέχει 8,7 εκατομμύρια όρους και καλύπτει και τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Η IATE, την οποία χρησιμοποιούσαν οι μεταφραστικές υπηρεσίες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ από το 2005 και μετά, διαδραματίζει ήδη σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση της ποιότητας της γραπτής επικοινωνίας των θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ. Με την παροχή εύκολης πρόσβασης σε επικυρωμένη ορολογία που συνδέεται με την ΕΕ εξασφαλίζει τη συνεκτικότητα και την αξιοπιστία της ορολογίας που είναι απαραίτητη για την παραγωγή των σαφών και επακριβών κειμένων τα οποία είναι αναγκαία για την εξασφάλιση τόσο της εγκυρότητας όσο και της διαφάνειας της νομοθετικής διαδικασίας και της αποτελεσματικής επικοινωνίας με τους πολίτες της Ένωσης.
Εναρκτήριες δηλώσεις κατά την τελετή, την οποία παρακολούθησαν εκπρόσωποι των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και επαγγελματιών στον τομέα της γλώσσας, έκαναν ο επίτροπος κ. Orban και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Miguel Ángel Martínez Martínez.
«Η ανάπτυξη της IATE είναι το αξιέπαινο αποτέλεσμα της επιτυχημένης διοργανικής συνεργασίας. Ανταποκρίνεται επίσης στις προσδοκίες της οικονομικά αποδοτικής χρήσης των πόρων και δείχνει ότι τα θεσμικά όργανα ης ΕΕ εργάζονται για τους πολίτες της Ευρώπης,» δήλωσε ο αρμόδιος επίτροπος για την πολυγλωσσία, κ. Leonard Orban.
Ο αντιπρόεδρος κ. Martínez Martínez χαρακτήρισε το άνοιγμα της IATE στο κοινό ως «απτή έκφραση της αληθινής δέσμευσης των θεσμικών οργάνων στην πλήρη πολυγλωσσία», ουσιώδες για την εξασφάλιση του ανοικτού χαρακτήρα και της διαφάνειας της ευρωπαϊκής διαδικασίας.
Η πιθανή χρησιμότητα της IATE για ένα πολύ ευρύτερο κοινό από ό,τι οι υπηρεσίες μετάφρασης των θεσμικών οργάνων της ΕΕ προσδιορίστηκε ήδη εξαρχής. Με την προσφορά ελεύθερης πρόσβασης στην IATE σε όλους τους πολίτες της ΕΕ, τα θεσμικά όργανα θέτουν αυτό το μοναδικό και απαράμιλλο μέσο στη διάθεση οποιουδήποτε επιθυμεί να επωφεληθεί από αυτό – όχι μόνον επαγγελματίες του τομέα της γλώσσας εκτός των θεσμικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων των μεταφραστών-εξωτερικών συνεργατών, ερευνητών και σπουδαστών στο γλωσσικό τομέα, αλλά και από εθνικά κοινοβούλια και δημόσιες διοικήσεις που συμμετέχουν στη μεταφορά νομοθεσίας της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο και συμβάλλουν στη διάδοση πληροφοριών σχετικά με την ΕΕ.
Ως πολυγλωσσική βάση όρων, η IATE δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να αναζητήσει ένα συγκεκριμένο όρο σε μια γλώσσα-πηγή και να βρει τους αντίστοιχους όρους σε μία ή περισσότερες επιλεγμένες γλώσσες-στόχους. Επί του παρόντος, η βάση περιέχει όχι μόνον 8,7 εκατομμύρια όρους, αλλά και 500.000 συντομογραφίες και 100.000 φράσεις και καλύπτει και τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Η ποσότητα περιεχομένου ανά γλώσσα ποικίλλει και εξαρτάται κυρίως από τη διάρκεια του χρόνου κατά τον οποίο κάθε γλώσσα ήταν επίσημη γλώσσα της ΕΕ. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να επιτευχθεί η ίδια τιμή περιεχομένου για όλες τις επίσημες γλώσσες.
Δύο χαρακτηριστικά στοιχεία κάνουν την IATE να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες ανάλογες βάσεις, τις EURODICAUTOM, EUTERPE και TIS. Πρώτον, είναι διαδραστική: κάθε μεταφραστής σε κάποιο όργανο της ΕΕ μπορεί να προσθέσει και να επικαιροποιήσει πληροφορίες στην εν λόγω βάση δεδομένων. Για να εξασφαλιστεί η ποιότητα των μεμονωμένων συνεισφορών, μια αλλαγή στη βάση δεδομένων δρομολογεί αυτόματα έναν κύκλο επικύρωσης κατά τον οποίο οι ορολόγοι στα μεταφραστικά τμήματα επικυρώνουν τις νέες και τροποποιημένες πληροφορίες. Δεύτερον, η IATE είναι διοργανική. Οι εταίροι που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και τη συντήρηση της IATE είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το Ελεγκτικό Συνέδριο, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η Επιτροπή των Περιφερειών, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Μεταφραστικό Κέντρο.
Το συνολικό κόστος ανάπτυξης της βάσης δεδομένων από το 1999 έως το 2003 ανήλθε σε 1,41 εκατ. ευρώ. Το ετήσιο κόστος συντήρησης για το 2007 ανέρχεται σε 627.000 ευρώ. Οι δαπάνες αυτές καλύπτονται από τους προϋπολογισμούς όλων των οργάνων και οργανισμών της ΕΕ που συμμετέχουν.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Βάση δεδομένων IATE: http://iate.europa.eu
Γλώσσες στην ΕΕ: http://europa.eu/languages/
ΓΔ Μετάφρασης: http://ec.europa.eu/dgs/translation/
Μια υπηρεσία ενιαίας εξυπηρέτησης για την ορολογία που συνδέεται με την ΕΕ άνοιξε σήμερα για το ευρύ κοινό σε μια τελετή που διοργανώθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η βάση δεδομένων Διαδραστική ορολογία για την Ευρώπη, που είναι περισσότερο γνωστή ως IATE, συνδυάζει τις βάσεις δεδομένων ορολογίας των επιμέρους οργάνων και οργανισμών της ΕΕ σε μια ενιαία βάση δεδομένων που περιέχει 8,7 εκατομμύρια όρους και καλύπτει και τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Η IATE, την οποία χρησιμοποιούσαν οι μεταφραστικές υπηρεσίες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ από το 2005 και μετά, διαδραματίζει ήδη σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση της ποιότητας της γραπτής επικοινωνίας των θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ. Με την παροχή εύκολης πρόσβασης σε επικυρωμένη ορολογία που συνδέεται με την ΕΕ εξασφαλίζει τη συνεκτικότητα και την αξιοπιστία της ορολογίας που είναι απαραίτητη για την παραγωγή των σαφών και επακριβών κειμένων τα οποία είναι αναγκαία για την εξασφάλιση τόσο της εγκυρότητας όσο και της διαφάνειας της νομοθετικής διαδικασίας και της αποτελεσματικής επικοινωνίας με τους πολίτες της Ένωσης.
Εναρκτήριες δηλώσεις κατά την τελετή, την οποία παρακολούθησαν εκπρόσωποι των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και επαγγελματιών στον τομέα της γλώσσας, έκαναν ο επίτροπος κ. Orban και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Miguel Ángel Martínez Martínez.
«Η ανάπτυξη της IATE είναι το αξιέπαινο αποτέλεσμα της επιτυχημένης διοργανικής συνεργασίας. Ανταποκρίνεται επίσης στις προσδοκίες της οικονομικά αποδοτικής χρήσης των πόρων και δείχνει ότι τα θεσμικά όργανα ης ΕΕ εργάζονται για τους πολίτες της Ευρώπης,» δήλωσε ο αρμόδιος επίτροπος για την πολυγλωσσία, κ. Leonard Orban.
Ο αντιπρόεδρος κ. Martínez Martínez χαρακτήρισε το άνοιγμα της IATE στο κοινό ως «απτή έκφραση της αληθινής δέσμευσης των θεσμικών οργάνων στην πλήρη πολυγλωσσία», ουσιώδες για την εξασφάλιση του ανοικτού χαρακτήρα και της διαφάνειας της ευρωπαϊκής διαδικασίας.
Η πιθανή χρησιμότητα της IATE για ένα πολύ ευρύτερο κοινό από ό,τι οι υπηρεσίες μετάφρασης των θεσμικών οργάνων της ΕΕ προσδιορίστηκε ήδη εξαρχής. Με την προσφορά ελεύθερης πρόσβασης στην IATE σε όλους τους πολίτες της ΕΕ, τα θεσμικά όργανα θέτουν αυτό το μοναδικό και απαράμιλλο μέσο στη διάθεση οποιουδήποτε επιθυμεί να επωφεληθεί από αυτό – όχι μόνον επαγγελματίες του τομέα της γλώσσας εκτός των θεσμικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων των μεταφραστών-εξωτερικών συνεργατών, ερευνητών και σπουδαστών στο γλωσσικό τομέα, αλλά και από εθνικά κοινοβούλια και δημόσιες διοικήσεις που συμμετέχουν στη μεταφορά νομοθεσίας της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο και συμβάλλουν στη διάδοση πληροφοριών σχετικά με την ΕΕ.
Ως πολυγλωσσική βάση όρων, η IATE δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να αναζητήσει ένα συγκεκριμένο όρο σε μια γλώσσα-πηγή και να βρει τους αντίστοιχους όρους σε μία ή περισσότερες επιλεγμένες γλώσσες-στόχους. Επί του παρόντος, η βάση περιέχει όχι μόνον 8,7 εκατομμύρια όρους, αλλά και 500.000 συντομογραφίες και 100.000 φράσεις και καλύπτει και τις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Η ποσότητα περιεχομένου ανά γλώσσα ποικίλλει και εξαρτάται κυρίως από τη διάρκεια του χρόνου κατά τον οποίο κάθε γλώσσα ήταν επίσημη γλώσσα της ΕΕ. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να επιτευχθεί η ίδια τιμή περιεχομένου για όλες τις επίσημες γλώσσες.
Δύο χαρακτηριστικά στοιχεία κάνουν την IATE να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες ανάλογες βάσεις, τις EURODICAUTOM, EUTERPE και TIS. Πρώτον, είναι διαδραστική: κάθε μεταφραστής σε κάποιο όργανο της ΕΕ μπορεί να προσθέσει και να επικαιροποιήσει πληροφορίες στην εν λόγω βάση δεδομένων. Για να εξασφαλιστεί η ποιότητα των μεμονωμένων συνεισφορών, μια αλλαγή στη βάση δεδομένων δρομολογεί αυτόματα έναν κύκλο επικύρωσης κατά τον οποίο οι ορολόγοι στα μεταφραστικά τμήματα επικυρώνουν τις νέες και τροποποιημένες πληροφορίες. Δεύτερον, η IATE είναι διοργανική. Οι εταίροι που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και τη συντήρηση της IATE είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το Ελεγκτικό Συνέδριο, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η Επιτροπή των Περιφερειών, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Μεταφραστικό Κέντρο.
Το συνολικό κόστος ανάπτυξης της βάσης δεδομένων από το 1999 έως το 2003 ανήλθε σε 1,41 εκατ. ευρώ. Το ετήσιο κόστος συντήρησης για το 2007 ανέρχεται σε 627.000 ευρώ. Οι δαπάνες αυτές καλύπτονται από τους προϋπολογισμούς όλων των οργάνων και οργανισμών της ΕΕ που συμμετέχουν.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Βάση δεδομένων IATE: http://iate.europa.eu
Γλώσσες στην ΕΕ: http://europa.eu/languages/
ΓΔ Μετάφρασης: http://ec.europa.eu/dgs/translation/
8.7.08
English Language Teacher Education and Development (ELTED)
English Language Teacher Education and Development (ELTED) - ISSN 1365-3741 - is an annual peer-reviewed journal for the worldwide ELT community which is produced by the Teacher Education and Development Research Group of the Centre for Applied Linguistics, University of Warwick. It seeks to provide a medium for the exchange of ideas and information on theoretical and applied issues pertaining to English language teacher education. The journal is targeted at all those involved in English language teacher education and development worldwide, for whom, at present, there are few published journals dealing specifically with English language teacher education and development.
By clicking on the links on the right you can access several back issues and the most recent issue. Note: from 1995-2006, the journal was jointly produced with the Centre for English Language Studies, University of Birmingham.
http://www.elted.net/
By clicking on the links on the right you can access several back issues and the most recent issue. Note: from 1995-2006, the journal was jointly produced with the Centre for English Language Studies, University of Birmingham.
http://www.elted.net/
7.7.08
National Spelling Bee Brings Out Protesters Who R Thru With Through
By REBECCA DANA
May 30, 2008, WSJ
A fyoo duhzen ambishuhss intelectchooals, a handful ov British skool teechers and wuhn rokit siuhntist ar triing to chang the way we spel.
They are the leaders of the spelling-reform movement, a passionate but sporadic 800-year-old campaign to simplify English orthography. In its long and failure-ridden history, the movement has tried to convince an indifferent public of the need for a spelling system based on pronunciation.
Reformers, including Mark Twain, Charles Darwin and Theodore Roosevelt, argued that phonetic spellings would make it easier for children, foreigners and adults with learning disabilities to read and write. For centuries, few listened, and the movement, exhausted by its own rhetoric and disputes within its ranks, sputtered out. It's back.
Spelling reform is currently enjoying a renaissance in the U.S. and Britain. At a time when young people are inventing their own shorthand for email and text messages, the reformers see a fresh opportunity 2 convert people 2 the cause.
In recent years, the ranks of Britain's Spelling Society and the American Literacy Council have swelled from a few stalwart members to more than 500, which in this effort is a lot. Reformers are energized: Some are writing to dictionary editors urging them to include simplified spellings in new editions. Others are organizing academic conferences, including one on June 7 in Coventry, England, on "The Cost of Spelling." The American Literacy Council just allocated $45,000 of its $250,000 private endowment to develop a series of DVDs using simplified spelling to teach English to international students. The Spelling Society has hired its first publicist.
And in their most effective initiative to date, reformers organize a protest every year outside the Scripps National Spelling Bee, which ends today.
Still, no one is particularly optimistic.
"It probably won't happen," says Edward Rondthaler, the father of the modern American spelling-reform movement, chairman emeritus of the ALC and a founder of the International Typeface Council. Mr. Rondthaler is 102 years old and lives on the bank of the Croton River in New York, in a Sears Roebuck house he bought for $7,000 in 1941. After a lifetime spent at the helm of a movement that has made no significant progress, he is still an advocate of spelling reform.
"I have always known it would not happen, but I worked for it anyway, because it should happen," he says. "We have 42 different sounds in English, and we spell them 400 different ways. Isn't that a rather silly thing to do?"
Dream Scenario
About 30 million Americans are functionally illiterate, meaning they lack basic written communications skills, according to the most recent National Assessment of Adult Literacy, conducted by the U.S. Department of Education. The reformers believe Byzantine word spellings that evolved from the English language's Latin, Greek, French, German and Scandinavian roots are to blame. In their dream scenario, a sik person wud cof, a hapee person wud laf, and no American child wud ever spend his free time studeeing for a speling bee.
But even as Americans struggle to learn to read, popular culture celebrates master spellers. At least three major films about spelling have been made in recent years: "Bee Season," the documentary "Spellbound," and "Akeelah and the Bee." The hit Broadway musical "The 25th Annual Putnam County Spelling Bee" closed in January after 1,136 performances. Such is the interest in competitive spelling these days that Disney's ABC television network will air the final two hours of the National Spelling Bee live in prime time tonight.
The spelling reformers are trying to capitalize on the moment. Every year, a group travels to the Bee site, the Grand Hyatt in Washington, to hold a protest on the sidewalk outside. They hand out pamphlets and pins that say "I'm Thru with Through." Some dress as bumblebees. Last year, the protesters spent much of the $1,500 budget allotted to them by the American Literacy Council, to hire a Benjamin Franklin impersonator to articulate for children, television cameras and other passersby the Founding Father's advocacy of spelling reform. They stress that they are protesting the words themselves, not the children who are competing.
The Bee protest was the brainchild of Alan Mole, president of the ALC and a rocket scientist -- an aerospace stress analyst -- in Colorado. It is organized every year by Elizabeth Kuizenga, a California teacher of English-as-a-second-language and the mother of the actress Rebecca Romijn (pronounced romaine). Ms. Kuizenga says she became interested in spelling reform as a child, when she mispronounced the word "ignorance" and her parents laughed at her.
Many other languages have undertaken spelling reforms in the 20th century, including French, Greek, Spanish, Swedish, Irish, Japanese and Hebrew. In 1996, four German-speaking countries agreed on a comprehensive spelling reform of the language. Ms. Kuizenga wondered: "Why not English?"
Dating back to a 13th-century monk named Orm, the spelling-reform movement was a pet project for religious leaders and ivory-tower intellectuals for much of its history. Noah Webster catapulted the movement into relevance in the 18th century, when he created a new, distinctly American orthography on a patriotic impulse, around the time of the Revolutionary War. Webster, who died in 1843, is why Americans write "color" instead of "colour" and "theater" instead of "theatre." He fought his whole life for government-mandated spelling reform and died despondent that it never happened.
Campaign for Reform
Later, a group of determined professors from Oxford, Columbia and Yale took up Webster's cause and began campaigning for widespread reform. The movement reached its apogee on Aug. 20, 1906, when President Theodore Roosevelt, a terrible speller, officially changed the spelling of 300 English words.
What seemed like a good idea -- changing "through" to "thru," and so on -- turned into a humiliating disaster. Newspapers mocked him as "Rozevult." Congress voted 142-24 to overturn the order.
Modern Critics
Modern critics find a number of faults with the theory of spelling reform. Some consider English spelling beautiful because each word reflects its own evolutionary history. Others argue the idea of phonetic spelling fails to take dialect into account, since pronunciation varies widely from one English-speaking place to another. Finally, the spelling-reform movement has never been able to settle on a single simplification scheme.
But hope springs eternal. "People think we're suggesting a major change in the English language," says Ms. Kuizenga. "We don't even think that's possible, and we certainly don't see any point to it. We're all people who love the English language just as much as anyone, if not more. We just want to make it a little easier to spell."
May 30, 2008, WSJ
A fyoo duhzen ambishuhss intelectchooals, a handful ov British skool teechers and wuhn rokit siuhntist ar triing to chang the way we spel.
They are the leaders of the spelling-reform movement, a passionate but sporadic 800-year-old campaign to simplify English orthography. In its long and failure-ridden history, the movement has tried to convince an indifferent public of the need for a spelling system based on pronunciation.
Reformers, including Mark Twain, Charles Darwin and Theodore Roosevelt, argued that phonetic spellings would make it easier for children, foreigners and adults with learning disabilities to read and write. For centuries, few listened, and the movement, exhausted by its own rhetoric and disputes within its ranks, sputtered out. It's back.
Spelling reform is currently enjoying a renaissance in the U.S. and Britain. At a time when young people are inventing their own shorthand for email and text messages, the reformers see a fresh opportunity 2 convert people 2 the cause.
In recent years, the ranks of Britain's Spelling Society and the American Literacy Council have swelled from a few stalwart members to more than 500, which in this effort is a lot. Reformers are energized: Some are writing to dictionary editors urging them to include simplified spellings in new editions. Others are organizing academic conferences, including one on June 7 in Coventry, England, on "The Cost of Spelling." The American Literacy Council just allocated $45,000 of its $250,000 private endowment to develop a series of DVDs using simplified spelling to teach English to international students. The Spelling Society has hired its first publicist.
And in their most effective initiative to date, reformers organize a protest every year outside the Scripps National Spelling Bee, which ends today.
Still, no one is particularly optimistic.
"It probably won't happen," says Edward Rondthaler, the father of the modern American spelling-reform movement, chairman emeritus of the ALC and a founder of the International Typeface Council. Mr. Rondthaler is 102 years old and lives on the bank of the Croton River in New York, in a Sears Roebuck house he bought for $7,000 in 1941. After a lifetime spent at the helm of a movement that has made no significant progress, he is still an advocate of spelling reform.
"I have always known it would not happen, but I worked for it anyway, because it should happen," he says. "We have 42 different sounds in English, and we spell them 400 different ways. Isn't that a rather silly thing to do?"
Dream Scenario
About 30 million Americans are functionally illiterate, meaning they lack basic written communications skills, according to the most recent National Assessment of Adult Literacy, conducted by the U.S. Department of Education. The reformers believe Byzantine word spellings that evolved from the English language's Latin, Greek, French, German and Scandinavian roots are to blame. In their dream scenario, a sik person wud cof, a hapee person wud laf, and no American child wud ever spend his free time studeeing for a speling bee.
But even as Americans struggle to learn to read, popular culture celebrates master spellers. At least three major films about spelling have been made in recent years: "Bee Season," the documentary "Spellbound," and "Akeelah and the Bee." The hit Broadway musical "The 25th Annual Putnam County Spelling Bee" closed in January after 1,136 performances. Such is the interest in competitive spelling these days that Disney's ABC television network will air the final two hours of the National Spelling Bee live in prime time tonight.
The spelling reformers are trying to capitalize on the moment. Every year, a group travels to the Bee site, the Grand Hyatt in Washington, to hold a protest on the sidewalk outside. They hand out pamphlets and pins that say "I'm Thru with Through." Some dress as bumblebees. Last year, the protesters spent much of the $1,500 budget allotted to them by the American Literacy Council, to hire a Benjamin Franklin impersonator to articulate for children, television cameras and other passersby the Founding Father's advocacy of spelling reform. They stress that they are protesting the words themselves, not the children who are competing.
The Bee protest was the brainchild of Alan Mole, president of the ALC and a rocket scientist -- an aerospace stress analyst -- in Colorado. It is organized every year by Elizabeth Kuizenga, a California teacher of English-as-a-second-language and the mother of the actress Rebecca Romijn (pronounced romaine). Ms. Kuizenga says she became interested in spelling reform as a child, when she mispronounced the word "ignorance" and her parents laughed at her.
Many other languages have undertaken spelling reforms in the 20th century, including French, Greek, Spanish, Swedish, Irish, Japanese and Hebrew. In 1996, four German-speaking countries agreed on a comprehensive spelling reform of the language. Ms. Kuizenga wondered: "Why not English?"
Dating back to a 13th-century monk named Orm, the spelling-reform movement was a pet project for religious leaders and ivory-tower intellectuals for much of its history. Noah Webster catapulted the movement into relevance in the 18th century, when he created a new, distinctly American orthography on a patriotic impulse, around the time of the Revolutionary War. Webster, who died in 1843, is why Americans write "color" instead of "colour" and "theater" instead of "theatre." He fought his whole life for government-mandated spelling reform and died despondent that it never happened.
Campaign for Reform
Later, a group of determined professors from Oxford, Columbia and Yale took up Webster's cause and began campaigning for widespread reform. The movement reached its apogee on Aug. 20, 1906, when President Theodore Roosevelt, a terrible speller, officially changed the spelling of 300 English words.
What seemed like a good idea -- changing "through" to "thru," and so on -- turned into a humiliating disaster. Newspapers mocked him as "Rozevult." Congress voted 142-24 to overturn the order.
Modern Critics
Modern critics find a number of faults with the theory of spelling reform. Some consider English spelling beautiful because each word reflects its own evolutionary history. Others argue the idea of phonetic spelling fails to take dialect into account, since pronunciation varies widely from one English-speaking place to another. Finally, the spelling-reform movement has never been able to settle on a single simplification scheme.
But hope springs eternal. "People think we're suggesting a major change in the English language," says Ms. Kuizenga. "We don't even think that's possible, and we certainly don't see any point to it. We're all people who love the English language just as much as anyone, if not more. We just want to make it a little easier to spell."
4.7.08
Φοιτητικό ραντεβού στη Βρετανία
Για τους Γάλλους και τους Ισπανούς φοιτητές, το σημείο συγκέντρωσης είναι το Ινστιτούτο της Βορειοανατολικής Ουαλλίας. Για τους Κινέζους, είναι το Πανεπιστήμιο του Λάουμπορο, ενώ για τους Ιρλανδούς και Νιγηριανούς είναι το Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν, όπως αποκαλύπτει νέα μελέτη, που «εντοπίζει» τα σημεία συγκέντρωσης των φοιτητών είκοσι εθνικοτήτων, στη Μεγάλη Βρετανία. ΄Οπως ανααφέρει η εφημερίδα The Guardian και αναδημοσιεύει η Καθημερινή (25.05.2008), στην έκθεση, που εντόπισε τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις αλλοδαπών –Νοτιοκορεατών, Ελλήνων, Ινδών, Ιταλών, Μαλαίσιων κ.ά.– διαπιστώνονται οι απρόσμενες επιλογές πολλών από αυτούς.
Γιατί, για παράδειγμα, ποσοστό 10% των Ισπανών φοιτητών στη Βρετανία επιλέγει το Ινστιτούτο της ΒΑ Ουαλλίας ως τόπο σπουδών τους; Γιατί 530 από τους 13.000 φοιτητές του Πανεπιστημίου Ρόμπερτ Γκόρντον είναι Νιγηριανοί; Ο Νιγηριανός φοιτητής Ντέτζι Λογκουλέκο εξηγεί ότι στον τόπο του, το Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Γκόρντον αποκαλείται «το άλλο Πανεπιστήμιο του Ιμπαντάν», το αρχαιότερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Νιγηρίας.
Γιατί να είναι το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ τόσο δημοφιλές στους φοιτητές από το Χονγκ Κονγκ, που καταλαμβάνουν 465 από τις 9.640 θέσεις στο πανεπιστήμιο; Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για την Οξφόρδη για τους Καναδούς, το Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ για τους Πολωνούς, το Πανεπιστήμιο Σέφιλντ-Χάλαμ για τους Μαλαίσιους και το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς για τους Ινδούς.
Συνεντεύξεις με ξένους φοιτητές, αλλά και στοιχεία από τα γραφεία Ξένων Φοιτητών των βρετανικών πανεπιστημίων χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη με ενδιαφέροντα και απρόσμενα αποτελέσματα. Οι Ελληνες φοιτητές, για παράδειγμα, φαίνεται ότι έμαθαν για την ύπαρξη πολύ καλών Ελλήνων καθηγητών στη σχολή Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Σίτι του Λονδίνου, όπως εξηγεί η φοιτήτρια από την Αθήνα Παναγιώτα Πούρη, υποψήφια για πτυχίο Master’s στο Σίτι, το αναγνωρισμένο ελληνικό «χοτ σποτ» στη βρετανική πρωτεύουσα. Ο δρ Τιμ Ουέστλεϊκ, αρμόδιος για τους υποψήφιους ξένους φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, εκτιμά ότι η φήμη της ίδιας της πόλης του Μάντσεστερ και της ποδοσφαιρικής της ομάδας, συμβάλλει αποφασιστικά στην προσέλκυση μεγάλου αριθμού Κινέζων φοιτητών.
Αλλα δημοφιλή πανεπιστήμια απέκτησαν τη φήμη τους αυτή για ιστορικούς λόγους. Το Πανεπιστήμιο του Σεν Αντριους στη Σκωτία έχει στενούς δεσμούς με τη Βόρεια Αμερική από το 1759, χρονιά κατά την οποία το ίδρυμα απένειμε τιμητικό διδακτορικό στον Βενιαμίν Φρανκλίνο, ενώ παραμένει πολύ δημοφιλές σε Αμερικανούς φοιτητές, ίσως λόγω των κορυφαίων γηπέδων γκολφ που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τις εγκαταστάσεις του.
Η φήμη πολλών βρετανικών πανεπιστημίων στο εξωτερικό χτίστηκε επίσης χάρη στις συνεργασίες που έχουν με ιδρύματα σε άλλες χώρες του κόσμου. Ενας από τους σημαντικότερους λόγους, για τους οποίους το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ Χάλαμ αποτελεί επίκεντρο συγκέντρωσης Μαλαίσιων φοιτητών, είναι η εννιάχρονη συνεργασία του με το Κολέγιο Αμπντούλ Ραχμάν της Κουάλα Λουμπούρ. Η συμφωνία μεταξύ των δύο πανεπιστημίων επιτρέπει σε φοιτητές από τη Μαλαισία να παρακολουθήσουν στο Σέφιλντ μαθήματα επιλογής, που προσμετριούνται στο πτυχίο τους.
Ο Φέλιξ Ρίχτερ, από τη Γερμανία, λέει ότι βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο Ανγκλια Ράσκιν, καθώς η Σχολή Διεθνούς Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου, όπου φοιτά ο Ρίχτερ, προβλέπει την παρακολούθηση μαθημάτων σε διάρκεια δύο ετών στο Ανγκλια Ράσκιν. Η συνεργασία του Ινστιτούτου της Βορειοανατολικής Ουαλλίας με το Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα, το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα και το Πανεπιστήμιο της Καταλωνίας στην Ισπανία, οδήγησε πολλούς Ισπανούς φοιτητές να διασχίσουν τη Μάγχη για τις σπουδές τους. Το Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Γκόρντον, από την πλευρά του, προσελκύει Νιγηριανούς για τις πολύ καλές ειδικευμένες πετρελαϊκές σπουδές του, ιδιαίτερα χρήσιμες στην πετρελαιοπαραγωγό Νιγηρία.
Η μελέτη εξέτασε επίσης ποιες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου είναι οι πλέον δημοφιλείς στους ξένους φοιτητές από είκοσι χώρες του κόσμου. Το Λονδίνο βεβαίως κυριάρχησε στη σχετική κατάταξη, με 25% των 351.470 ξένων φοιτητών στη Βρετανία. Αμέσως μετά, ακολουθεί η Νοτιοανατολική Αγγλία με 11% των ξένων φοιτητών και η Σκωτία με ποσοστό 10,6%. Τελευταία στον κατάλογο βρίσκεται η Βόρεια Ιρλανδία, που φιλοξενεί ποσοστό 1,5% των ξένων φοιτητών στη Βρετανία. Πέντε χρόνια νωρίτερα, οι τρεις δημοφιλέστερες περιοχές για σπουδές ήταν οι ίδιες, με τα δυτικά Μίντλαντς να καταλαμβάνουν την έκτη θέση, από την τέταρτη που εξασφαλίζουν σήμερα. Την ίδια περίοδο, η βορειοδυτική Αγγλία υποχώρησε από την τέταρτη στην έκτη θέση των προτιμήσεων των ξένων φοιτητών.
Για κάθε εθνικότητα, οι τρεις δημοφιλέστεροι φοιτητικοί προορισμοί υπολογίσθηκαν και συγκρίθηκαν με τους τρεις δημοφιλέστερους του 2002. Διαπιστώθηκε έτσι ότι η Σκωτία σημείωσε εντυπωσιακή άνοδο στις προτιμήσεις αλλοδαπών φοιτητών.
Θα ήταν λάθος, όμως, να συμπεράνουμε ότι όλες οι εθνικότητες επιλέγουν κατά προτίμηση το Λονδίνο, τη ΝΑ Αγγλία ή τη Σκωτία για τις σπουδές τους. Περίπου 15% των Μαλαίσιων φοιτητών επιλέγουν να φοιτήσουν στο Γιόρκσερ και το Χάμπερ, ενώ μόλις 14% των συμπατριωτών τους προτιμούν τη βρετανική πρωτεύουσα ως τόπο σπουδών. Ο 26χρονος Λι Τσέα Λονγκ από τη Μαλαισία, που επιδιώκει να αποκτήσει πτυχίο Master’s στη Διεθνή Οικονομία και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Σέφιλντ - Χάλαμ, λέει: «Επισκέφθηκα το Λονδίνο δύο φορές, αλλά προτιμώ το Σέφιλντ. Η έντονη και αγχώδης ζωή του Λονδίνου δεν μου ταιριάζει. Εχω φίλους, φοιτητές στο Λονδίνο και το ενοίκιό τους φτάνει για δύο μήνες διαβίωσης στο Σέφιλντ».
Για ορισμένες εθνικότητες, όμως, το Λονδίνο θεωρείται αναγκαίο. Το ένα τρίτο των Πακιστανών φοιτητών επιλέγει την πρωτεύουσα για τις σπουδές του, ενώ το ποσοστό αυτό φθάνει το 38,5% για τους Ιταλούς φοιτητές, το 37,8% για τους Ιάπωνες και το 43,2% για τους Νοτιοκορεάτες.
Σε ό,τι αφορά την επιλογή των πανεπιστημίων, τα πράγματα φαίνεται να έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία πέντε χρόνια. Παλιότερα, περισσότεροι Κινέζοι φοιτητές επέλεγαν το Πανεπιστήμιο του κεντρικού Λάνκαστερ από κάθε άλλο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Βρετανίας. Σήμερα, τις προτιμήσεις των νεαρών Κινέζων συγκεντρώνει το Πανεπιστήμιο του Λάουμπορο. Πριν από πέντε χρόνια, το Πανεπιστήμιο του Μίντλσεξ συγκέντρωνε το μεγαλύτερο ποσοστό Ινδών φοιτητών. Σήμερα, όμως, το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς εξασφαλίζει τη διάκριση αυτή. Ιδια μοίρα αντιμετώπισε και το Πανεπιστήμιο της Κοιλάδας του Τάμεση, που εκτοπίσθηκε στις προτιμήσεις των Ιρλανδών φοιτητών από το Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Γκόρντον. Οι Ελληνες «μετακόμισαν» με τον ίδιο τρόπο από το Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ στο «Σίτι» του Λονδίνου. Αλλες εθνικότητες δεν είναι, όμως, τόσο ευμετάβλητες. Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης παραμένει το αγαπημένο των Καναδών, όπως συνέβαινε και πριν από πέντε χρόνια, ενώ το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ συνεχίζει να προσελκύει ανάλογο αριθμό Ταϊλανδών φοιτητών, όπως έκανε και πριν από πέντε χρόνια.
Σημαντική αλλαγή στις φοιτητικές συνήθειες εμφανίζουν, όμως, οι υπήκοοι κρατών της πρόσφατης διεύρυνσης της Ε.Ε. Οι Πολωνοί φοιτητές, για παράδειγμα, οι αριθμοί των οποίων έχουν εννεαπλασιασθεί τα τελευταία πέντε χρόνια, συνήθιζαν να φοιτούν κατά πλειοψηφία στο Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ και στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ. Σήμερα, τα τρία πρώτα πανεπιστημιακά ιδρύματα στις προτιμήσεις των Πολωνών είναι –κατά σειρά προτίμησης– το Ουεστμίνστερ, το Μπέντφορντσιρ και το Κόβεντρι. Την ίδια στιγμή, η συντριπτική πλειοψηφία των Πολωνών φοιτητών επιδιώκει σήμερα να αποκτήσει πτυχίο στη Βρετανία, ενώ πριν από πέντε χρόνια το ποσοστό των μεταπτυχιακών Πολωνών φοιτητών ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο από εκείνο των επί πτυχίω συμπατριωτών τους.
Πηγή: e-paideia.net
Γιατί, για παράδειγμα, ποσοστό 10% των Ισπανών φοιτητών στη Βρετανία επιλέγει το Ινστιτούτο της ΒΑ Ουαλλίας ως τόπο σπουδών τους; Γιατί 530 από τους 13.000 φοιτητές του Πανεπιστημίου Ρόμπερτ Γκόρντον είναι Νιγηριανοί; Ο Νιγηριανός φοιτητής Ντέτζι Λογκουλέκο εξηγεί ότι στον τόπο του, το Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Γκόρντον αποκαλείται «το άλλο Πανεπιστήμιο του Ιμπαντάν», το αρχαιότερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Νιγηρίας.
Γιατί να είναι το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ τόσο δημοφιλές στους φοιτητές από το Χονγκ Κονγκ, που καταλαμβάνουν 465 από τις 9.640 θέσεις στο πανεπιστήμιο; Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για την Οξφόρδη για τους Καναδούς, το Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ για τους Πολωνούς, το Πανεπιστήμιο Σέφιλντ-Χάλαμ για τους Μαλαίσιους και το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς για τους Ινδούς.
Συνεντεύξεις με ξένους φοιτητές, αλλά και στοιχεία από τα γραφεία Ξένων Φοιτητών των βρετανικών πανεπιστημίων χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη με ενδιαφέροντα και απρόσμενα αποτελέσματα. Οι Ελληνες φοιτητές, για παράδειγμα, φαίνεται ότι έμαθαν για την ύπαρξη πολύ καλών Ελλήνων καθηγητών στη σχολή Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Σίτι του Λονδίνου, όπως εξηγεί η φοιτήτρια από την Αθήνα Παναγιώτα Πούρη, υποψήφια για πτυχίο Master’s στο Σίτι, το αναγνωρισμένο ελληνικό «χοτ σποτ» στη βρετανική πρωτεύουσα. Ο δρ Τιμ Ουέστλεϊκ, αρμόδιος για τους υποψήφιους ξένους φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, εκτιμά ότι η φήμη της ίδιας της πόλης του Μάντσεστερ και της ποδοσφαιρικής της ομάδας, συμβάλλει αποφασιστικά στην προσέλκυση μεγάλου αριθμού Κινέζων φοιτητών.
Αλλα δημοφιλή πανεπιστήμια απέκτησαν τη φήμη τους αυτή για ιστορικούς λόγους. Το Πανεπιστήμιο του Σεν Αντριους στη Σκωτία έχει στενούς δεσμούς με τη Βόρεια Αμερική από το 1759, χρονιά κατά την οποία το ίδρυμα απένειμε τιμητικό διδακτορικό στον Βενιαμίν Φρανκλίνο, ενώ παραμένει πολύ δημοφιλές σε Αμερικανούς φοιτητές, ίσως λόγω των κορυφαίων γηπέδων γκολφ που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τις εγκαταστάσεις του.
Η φήμη πολλών βρετανικών πανεπιστημίων στο εξωτερικό χτίστηκε επίσης χάρη στις συνεργασίες που έχουν με ιδρύματα σε άλλες χώρες του κόσμου. Ενας από τους σημαντικότερους λόγους, για τους οποίους το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ Χάλαμ αποτελεί επίκεντρο συγκέντρωσης Μαλαίσιων φοιτητών, είναι η εννιάχρονη συνεργασία του με το Κολέγιο Αμπντούλ Ραχμάν της Κουάλα Λουμπούρ. Η συμφωνία μεταξύ των δύο πανεπιστημίων επιτρέπει σε φοιτητές από τη Μαλαισία να παρακολουθήσουν στο Σέφιλντ μαθήματα επιλογής, που προσμετριούνται στο πτυχίο τους.
Ο Φέλιξ Ρίχτερ, από τη Γερμανία, λέει ότι βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο Ανγκλια Ράσκιν, καθώς η Σχολή Διεθνούς Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου, όπου φοιτά ο Ρίχτερ, προβλέπει την παρακολούθηση μαθημάτων σε διάρκεια δύο ετών στο Ανγκλια Ράσκιν. Η συνεργασία του Ινστιτούτου της Βορειοανατολικής Ουαλλίας με το Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα, το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα και το Πανεπιστήμιο της Καταλωνίας στην Ισπανία, οδήγησε πολλούς Ισπανούς φοιτητές να διασχίσουν τη Μάγχη για τις σπουδές τους. Το Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Γκόρντον, από την πλευρά του, προσελκύει Νιγηριανούς για τις πολύ καλές ειδικευμένες πετρελαϊκές σπουδές του, ιδιαίτερα χρήσιμες στην πετρελαιοπαραγωγό Νιγηρία.
Η μελέτη εξέτασε επίσης ποιες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου είναι οι πλέον δημοφιλείς στους ξένους φοιτητές από είκοσι χώρες του κόσμου. Το Λονδίνο βεβαίως κυριάρχησε στη σχετική κατάταξη, με 25% των 351.470 ξένων φοιτητών στη Βρετανία. Αμέσως μετά, ακολουθεί η Νοτιοανατολική Αγγλία με 11% των ξένων φοιτητών και η Σκωτία με ποσοστό 10,6%. Τελευταία στον κατάλογο βρίσκεται η Βόρεια Ιρλανδία, που φιλοξενεί ποσοστό 1,5% των ξένων φοιτητών στη Βρετανία. Πέντε χρόνια νωρίτερα, οι τρεις δημοφιλέστερες περιοχές για σπουδές ήταν οι ίδιες, με τα δυτικά Μίντλαντς να καταλαμβάνουν την έκτη θέση, από την τέταρτη που εξασφαλίζουν σήμερα. Την ίδια περίοδο, η βορειοδυτική Αγγλία υποχώρησε από την τέταρτη στην έκτη θέση των προτιμήσεων των ξένων φοιτητών.
Για κάθε εθνικότητα, οι τρεις δημοφιλέστεροι φοιτητικοί προορισμοί υπολογίσθηκαν και συγκρίθηκαν με τους τρεις δημοφιλέστερους του 2002. Διαπιστώθηκε έτσι ότι η Σκωτία σημείωσε εντυπωσιακή άνοδο στις προτιμήσεις αλλοδαπών φοιτητών.
Θα ήταν λάθος, όμως, να συμπεράνουμε ότι όλες οι εθνικότητες επιλέγουν κατά προτίμηση το Λονδίνο, τη ΝΑ Αγγλία ή τη Σκωτία για τις σπουδές τους. Περίπου 15% των Μαλαίσιων φοιτητών επιλέγουν να φοιτήσουν στο Γιόρκσερ και το Χάμπερ, ενώ μόλις 14% των συμπατριωτών τους προτιμούν τη βρετανική πρωτεύουσα ως τόπο σπουδών. Ο 26χρονος Λι Τσέα Λονγκ από τη Μαλαισία, που επιδιώκει να αποκτήσει πτυχίο Master’s στη Διεθνή Οικονομία και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Σέφιλντ - Χάλαμ, λέει: «Επισκέφθηκα το Λονδίνο δύο φορές, αλλά προτιμώ το Σέφιλντ. Η έντονη και αγχώδης ζωή του Λονδίνου δεν μου ταιριάζει. Εχω φίλους, φοιτητές στο Λονδίνο και το ενοίκιό τους φτάνει για δύο μήνες διαβίωσης στο Σέφιλντ».
Για ορισμένες εθνικότητες, όμως, το Λονδίνο θεωρείται αναγκαίο. Το ένα τρίτο των Πακιστανών φοιτητών επιλέγει την πρωτεύουσα για τις σπουδές του, ενώ το ποσοστό αυτό φθάνει το 38,5% για τους Ιταλούς φοιτητές, το 37,8% για τους Ιάπωνες και το 43,2% για τους Νοτιοκορεάτες.
Σε ό,τι αφορά την επιλογή των πανεπιστημίων, τα πράγματα φαίνεται να έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία πέντε χρόνια. Παλιότερα, περισσότεροι Κινέζοι φοιτητές επέλεγαν το Πανεπιστήμιο του κεντρικού Λάνκαστερ από κάθε άλλο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Βρετανίας. Σήμερα, τις προτιμήσεις των νεαρών Κινέζων συγκεντρώνει το Πανεπιστήμιο του Λάουμπορο. Πριν από πέντε χρόνια, το Πανεπιστήμιο του Μίντλσεξ συγκέντρωνε το μεγαλύτερο ποσοστό Ινδών φοιτητών. Σήμερα, όμως, το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουιτς εξασφαλίζει τη διάκριση αυτή. Ιδια μοίρα αντιμετώπισε και το Πανεπιστήμιο της Κοιλάδας του Τάμεση, που εκτοπίσθηκε στις προτιμήσεις των Ιρλανδών φοιτητών από το Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Γκόρντον. Οι Ελληνες «μετακόμισαν» με τον ίδιο τρόπο από το Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ στο «Σίτι» του Λονδίνου. Αλλες εθνικότητες δεν είναι, όμως, τόσο ευμετάβλητες. Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης παραμένει το αγαπημένο των Καναδών, όπως συνέβαινε και πριν από πέντε χρόνια, ενώ το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ συνεχίζει να προσελκύει ανάλογο αριθμό Ταϊλανδών φοιτητών, όπως έκανε και πριν από πέντε χρόνια.
Σημαντική αλλαγή στις φοιτητικές συνήθειες εμφανίζουν, όμως, οι υπήκοοι κρατών της πρόσφατης διεύρυνσης της Ε.Ε. Οι Πολωνοί φοιτητές, για παράδειγμα, οι αριθμοί των οποίων έχουν εννεαπλασιασθεί τα τελευταία πέντε χρόνια, συνήθιζαν να φοιτούν κατά πλειοψηφία στο Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ και στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέμπριτζ. Σήμερα, τα τρία πρώτα πανεπιστημιακά ιδρύματα στις προτιμήσεις των Πολωνών είναι –κατά σειρά προτίμησης– το Ουεστμίνστερ, το Μπέντφορντσιρ και το Κόβεντρι. Την ίδια στιγμή, η συντριπτική πλειοψηφία των Πολωνών φοιτητών επιδιώκει σήμερα να αποκτήσει πτυχίο στη Βρετανία, ενώ πριν από πέντε χρόνια το ποσοστό των μεταπτυχιακών Πολωνών φοιτητών ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο από εκείνο των επί πτυχίω συμπατριωτών τους.
Πηγή: e-paideia.net
ANTWERP CALL 2008
XIIIth International CALL Research Conference
30 August – 2 September 2008
Practice-Based & Practice-Oriented CALL Research
http://www.ua.ac.be/main.aspx?c=.CALL2008&n=58487
In general, the Antwerp CALL conferences focus on research topics and issues in CALL. The theme for the 2008 conference was inspired by the many reactions, questions and suggestions from the 2006 conference:
* How can research findings be integrated into practice?
* How can this integration be evaluated afterwards?
* How can practice-orientation be built into the research design?
* How can practice contribute to research or be considered research?
* How can we best publish about CALL practice?
CALL Practice includes activities like:
* selection, integration and evaluation of ICT in language learning and instruction;
* courseware design and development;
* test development and administration;
* teacher training;
* project management.
The Antwerp CALL Conferences are small-scale conferences where CALLers meet colleagues in a relaxed atmosphere, where doctoral students participate in discussions with senior researchers - a jump start - and where everyone can have a drink afterwards in one of the many cozy bars in the bustling city centre.
30 August – 2 September 2008
Practice-Based & Practice-Oriented CALL Research
http://www.ua.ac.be/main.aspx?c=.CALL2008&n=58487
In general, the Antwerp CALL conferences focus on research topics and issues in CALL. The theme for the 2008 conference was inspired by the many reactions, questions and suggestions from the 2006 conference:
* How can research findings be integrated into practice?
* How can this integration be evaluated afterwards?
* How can practice-orientation be built into the research design?
* How can practice contribute to research or be considered research?
* How can we best publish about CALL practice?
CALL Practice includes activities like:
* selection, integration and evaluation of ICT in language learning and instruction;
* courseware design and development;
* test development and administration;
* teacher training;
* project management.
The Antwerp CALL Conferences are small-scale conferences where CALLers meet colleagues in a relaxed atmosphere, where doctoral students participate in discussions with senior researchers - a jump start - and where everyone can have a drink afterwards in one of the many cozy bars in the bustling city centre.
ELTons 2009 - BRITISH COUNCIL INNOVATION AWARDS 2009
The ELTons (British Council Innovation Awards) are offered to outstanding new language learning products and services, which use innovative ideas to help learners achieve their goals, or to innovative research which has clear practical benefits for English language teaching.
There are two categories for the ELTons: UK and International. The UK awards celebrate Britain's high reputation for ELT products and services whilst the new International category of awards celebrate the scope of high quality ELT products and services developed outside of the UK. The awards are both a celebration of excellence in ELT and an incentive to the industry to keep on developing new products. The next awards ceremony will take place in London on 5 March 2009.
http://www.britishcouncil.org/learning-eltons.htm
There are two categories for the ELTons: UK and International. The UK awards celebrate Britain's high reputation for ELT products and services whilst the new International category of awards celebrate the scope of high quality ELT products and services developed outside of the UK. The awards are both a celebration of excellence in ELT and an incentive to the industry to keep on developing new products. The next awards ceremony will take place in London on 5 March 2009.
http://www.britishcouncil.org/learning-eltons.htm
How smart are you?
A quick puzzle on English usage in the BBC website, based on the sort of questions UK children might come across in school tests. (It's as much for adults as kids.)
http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/magazine/4246472.stm
http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/magazine/4246472.stm
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)