CAMBRIDGE OR OXFORD??
19.11.07
Νέο μοντέλο εκπαίδευσης των μαθητών στις ΗΠΑ
Πηγή: e-paideia.net
Μεγαλύτερη αυτονομία σε διδακτική ύλη και μέθοδο διδασκαλίας, αλλά πιο αυστηρή αξιολόγηση. Πάνω σε αυτό το πειραματικό μοντέλο λειτουργούν εδώ και δεκαπέντε χρόνια τα charter schools στις ΗΠΑ. Καί, σύμφωνα με Τα Νέα (17.11.2007), στη Νέα Υόρκη, καταγράφονται εντυπωσιακά αποτελέσματα
Τα 220 παιδιά που φοιτούν στο σχολείο Εxcellence, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, δεν αποκαλούνται μαθητές, αλλά σπουδαστές. Όλοι τους είναι αγόρια, στην πλειονότητά τους Αφροαμερικανοί και στους περισσότερους από τους μισούς παρέχονται δωρεάν ή επιδοτούμενα γεύματα. Από τους δασκάλους τους ενθαρρύνονται να σκέφτονται από τώρα το πανεπιστήμιο: έξω από κάθε αίθουσα διδασκαλίας υπάρχει μια ταμπέλα με το όνομα της πανεπιστημιακής σχολής από την οποία έχει αποφοιτήσει ο δάσκαλος και το έτος κατά το οποίο αναμένεται να αποφοιτήσουν οι μαθητές από το κολέγιο (για τα παιδιά του νηπιαγωγείου το έτος αυτό είναι το 2024).
Όπως και τα υπόλοιπα σχολεία του είδους, που πολλαπλασιάζονται ταχύτατα στις ΗΠΑ, το Εxcellence είναι ένα ανεξάρτητο δημόσιο σχολείο, στο οποίο έχει παραχωρηθεί μεγαλύτερη ελευθερία στον τρόπο λειτουργίας του, αλλά συγχρόνως υπόκειται σε πιο αυστηρή αξιολόγηση. Αν αποτύχει, ο διευθυντής του θα πρέπει να λογοδοτήσει και το σχολείο να κλείσει.
Πάντως, το Εxcellence που έχει ανοίξει εδώ και τρία χρόνια, φαίνεται ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί για πολύ καιρό ακόμη: το 92% των μαθητών της Γ΄ τάξης του δημοτικού πέτυχε πολύ καλές επιδόσεις στις πολιτειακές εξετάσεις της αγγλικής γλώσσας, όταν το ποσοστό αυτό είναι 68% για τις ΗΠΑ και 62% για τη Νέα Υόρκη. Εξ ίσου εντυπωσιακές ήταν οι επιδόσεις τους και στα μαθηματικά.
Ελάχιστοι πίστευαν πριν από λίγα χρόνια στη Νέα Υόρκη ότι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έβλεπε μόνο τους μισούς μαθητές να αποφοιτούν, όταν ο μέσος εθνικός όρος ήταν στο 71%, θα μπορούσε ποτέ να βελτιωθεί. Σήμερα, όμως, και αντίθετα από κάθε προσδοκία, η σχολική περιφέρεια της αμερικανικής μητρόπολης καταγράφει τη μεγαλύτερη πρόοδο από όλες τις ΗΠΑ. Το 2002 λιγότερο από το 40% των μαθητών ηλικίας 8-14 ετών είχαν καλές επιδόσεις στα μαθηματικά και τη γλώσσα.
Το 2007 το ποσοστό αυτό εκτοξεύθηκε στο 65% για τα μαθηματικά και στο 50% για τη γλώσσα, ενώ τα ποσοστά αποφοίτησης είναι τα υψηλότερα εδώ και δεκαετίες. Φαίνεται, επίσης, ότι για πρώτη φορά κλείνει το χάσμα ανάμεσα στους λευκούς και τους μειονοτικούς συμμαθητές τους.
Τα 60 σχολεία charter schools που λειτουργούν στη Νέα Υόρκη θεωρούνται ο κινητήριος μοχλός αυτής της εντυπωσιακής βελτίωσης. Και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Μάικλ Μπλούμπεργκ, θέλει να εφαρμόσει αυτό το μοντέλο σε όλα τα σχολεία της πόλης, παρά τις διαφωνίες που διατυπώνονται.
Ο Μπλούμπεργκ είχε χαρακτηρίσει στην προεκλογική του εκστρατεία το εκπαιδευτικό σύστημα της Νέας Υόρκης σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Και, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, έκανε αυτό που είχε κάνει ο προκάτοχός του, Ρούντολφ Τζουλιάνι, με την Αστυνομία: ζήτησε και πήρε τα πράγματα υπό την εποπτεία του. Η πρώτη του κίνηση ήταν να φέρει την έδρα της σχολικής επιθεώρησης δίπλα στο δημαρχείο κι έπειτα προσέλαβε ως εκπαιδευτικό σύμβουλο τον Τζόελ Κλέιν, τον άνθρωπο που επί προεδρίας Κλίντον κλήθηκε να σπάσει το μονοπώλιο της Μicrosoft.
Μεγαλύτερη αυτονομία σε διδακτική ύλη και μέθοδο διδασκαλίας, αλλά πιο αυστηρή αξιολόγηση. Πάνω σε αυτό το πειραματικό μοντέλο λειτουργούν εδώ και δεκαπέντε χρόνια τα charter schools στις ΗΠΑ. Καί, σύμφωνα με Τα Νέα (17.11.2007), στη Νέα Υόρκη, καταγράφονται εντυπωσιακά αποτελέσματα
Τα 220 παιδιά που φοιτούν στο σχολείο Εxcellence, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, δεν αποκαλούνται μαθητές, αλλά σπουδαστές. Όλοι τους είναι αγόρια, στην πλειονότητά τους Αφροαμερικανοί και στους περισσότερους από τους μισούς παρέχονται δωρεάν ή επιδοτούμενα γεύματα. Από τους δασκάλους τους ενθαρρύνονται να σκέφτονται από τώρα το πανεπιστήμιο: έξω από κάθε αίθουσα διδασκαλίας υπάρχει μια ταμπέλα με το όνομα της πανεπιστημιακής σχολής από την οποία έχει αποφοιτήσει ο δάσκαλος και το έτος κατά το οποίο αναμένεται να αποφοιτήσουν οι μαθητές από το κολέγιο (για τα παιδιά του νηπιαγωγείου το έτος αυτό είναι το 2024).
Όπως και τα υπόλοιπα σχολεία του είδους, που πολλαπλασιάζονται ταχύτατα στις ΗΠΑ, το Εxcellence είναι ένα ανεξάρτητο δημόσιο σχολείο, στο οποίο έχει παραχωρηθεί μεγαλύτερη ελευθερία στον τρόπο λειτουργίας του, αλλά συγχρόνως υπόκειται σε πιο αυστηρή αξιολόγηση. Αν αποτύχει, ο διευθυντής του θα πρέπει να λογοδοτήσει και το σχολείο να κλείσει.
Πάντως, το Εxcellence που έχει ανοίξει εδώ και τρία χρόνια, φαίνεται ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί για πολύ καιρό ακόμη: το 92% των μαθητών της Γ΄ τάξης του δημοτικού πέτυχε πολύ καλές επιδόσεις στις πολιτειακές εξετάσεις της αγγλικής γλώσσας, όταν το ποσοστό αυτό είναι 68% για τις ΗΠΑ και 62% για τη Νέα Υόρκη. Εξ ίσου εντυπωσιακές ήταν οι επιδόσεις τους και στα μαθηματικά.
Ελάχιστοι πίστευαν πριν από λίγα χρόνια στη Νέα Υόρκη ότι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έβλεπε μόνο τους μισούς μαθητές να αποφοιτούν, όταν ο μέσος εθνικός όρος ήταν στο 71%, θα μπορούσε ποτέ να βελτιωθεί. Σήμερα, όμως, και αντίθετα από κάθε προσδοκία, η σχολική περιφέρεια της αμερικανικής μητρόπολης καταγράφει τη μεγαλύτερη πρόοδο από όλες τις ΗΠΑ. Το 2002 λιγότερο από το 40% των μαθητών ηλικίας 8-14 ετών είχαν καλές επιδόσεις στα μαθηματικά και τη γλώσσα.
Το 2007 το ποσοστό αυτό εκτοξεύθηκε στο 65% για τα μαθηματικά και στο 50% για τη γλώσσα, ενώ τα ποσοστά αποφοίτησης είναι τα υψηλότερα εδώ και δεκαετίες. Φαίνεται, επίσης, ότι για πρώτη φορά κλείνει το χάσμα ανάμεσα στους λευκούς και τους μειονοτικούς συμμαθητές τους.
Τα 60 σχολεία charter schools που λειτουργούν στη Νέα Υόρκη θεωρούνται ο κινητήριος μοχλός αυτής της εντυπωσιακής βελτίωσης. Και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Μάικλ Μπλούμπεργκ, θέλει να εφαρμόσει αυτό το μοντέλο σε όλα τα σχολεία της πόλης, παρά τις διαφωνίες που διατυπώνονται.
Ο Μπλούμπεργκ είχε χαρακτηρίσει στην προεκλογική του εκστρατεία το εκπαιδευτικό σύστημα της Νέας Υόρκης σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Και, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, έκανε αυτό που είχε κάνει ο προκάτοχός του, Ρούντολφ Τζουλιάνι, με την Αστυνομία: ζήτησε και πήρε τα πράγματα υπό την εποπτεία του. Η πρώτη του κίνηση ήταν να φέρει την έδρα της σχολικής επιθεώρησης δίπλα στο δημαρχείο κι έπειτα προσέλαβε ως εκπαιδευτικό σύμβουλο τον Τζόελ Κλέιν, τον άνθρωπο που επί προεδρίας Κλίντον κλήθηκε να σπάσει το μονοπώλιο της Μicrosoft.
13.11.07
Η μετάφραση θα είναι η γλώσσα της Ευρώπης;
Πηγή: e-paideia.net
Μία μεγάλη έρευνα που διεξάγει η οργάνωση LΕΑΡ/Ε2020, με σκοπό να εξακριβωθούν οι τάσεις που επικρατούν στο γλωσσικό τοπίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν παρουσιάζει, όπως αναφέρουν Τα Νέα (10.11.2007), μόνο πολιτιστικό ενδιαφέρον. Είναι βέβαιο πως θα βοηθήσει τους πολίτες να πάρουν αποφάσεις οι οποίες αφορούν την προσωπική τους ζωή, όπως ας πούμε τους γονείς που προβληματίζονται ποιες γλώσσες πρέπει να μάθουν τα παιδιά τους και σε ποια χώρα είναι προτιμότερο να τα στείλουν να σπουδάσουν.
Τα συμπεράσματά της είναι όμως χρήσιμα και σε συλλογικό επίπεδο, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τις κρατικές αρχές και τις επιχειρήσεις που αναπτύσσουν διεθνή δραστηριότητα. Η έρευνα εντοπίζει πέντε παράγοντες-κλειδιά που θα διαμορφώσουν το γλωσσικό τοπίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επόμενη γενιά: η μεγάλη επιστροφή της γερμανικής γλώσσας, η αναζωογόνηση της γαλλικής, το τέλος της κυριαρχίας της αγγλοαμερικανικής γλώσσας, η είσοδος της ρωσικής γλώσσας στο ευρωπαϊκό γλωσσικό «καθαρτήριο» και η ανάδυση της ισπανικής ως διεθνούς γλώσσας.
Οι τάσεις αυτές θα ενισχυθούν από τις αυξανόμενες απαιτήσεις της ενδοευρωπαϊκής επικοινωνίας, που δεν θα της αρκεί πια να στηρίζεται σε επισφαλείς και επαχθείς μεταφράσεις. Έτσι, αυτή η επικοινωνία θα αρχίσει να στηρίζεται περισσότερο στη γνώση ξένων γλωσσών, έστω και αν αυτή η γνώση τουλάχιστον στα πρώτα στάδια θα είναι «παθητική» (δηλαδή απλή κατανόηση).
Παράλληλα όμως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της οργάνωσης LΕΑΡ/Ε2020, μια άλλη κυρίαρχη τάση θα είναι η αυξανόμενη χρήση συστημάτων αυτόματης μετάφρασης. Μπορεί να έχουν προβλήματα ακρίβειας, αλλά διευκολύνουν στη μεγάλη διάδοση των κειμένων και μάλιστα με πολύ χαμηλό κόστος. Με δυο λόγια, μέχρι το 2025 ο τρόπος της επικοινωνίας στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί ακόμη να μην απέχει πολύ από εκείνο που είχε πει ο Ουμπέρτο Έκο («Η μετάφραση είναι η γλώσσα της Ευρώπης»), αλλά σίγουρα θα έχει αρχίσει να απομακρύνεται από αυτό.
Η έρευνα διαπιστώνει επίσης ότι στο μέλλον θα κυριαρχήσουν στην Ευρώπη τέσσερις γλώσσες: η αγγλική, η γερμανική, η γαλλική και η ρωσική, από τις οποίες οι τρεις θα είναι επίσημες (προφανώς, όχι η ρωσική). Στα είκοσι προσεχή χρόνια, οι δύο από αυτές θα γίνουν οι προτιμώμενες γλώσσες της ευρωπαϊκής ελίτ: η γαλλική και η γερμανική (η αγγλοαμερικανική θα έχει πάψει πια να είναι σύμβολο κοινωνικής θέσης). Και οι διεθνείς ευρωπαϊκές γλώσσες θα έχουν γίνει τρεις: η αγγλική, η γαλλική και η ισπανική.
Μία μεγάλη έρευνα που διεξάγει η οργάνωση LΕΑΡ/Ε2020, με σκοπό να εξακριβωθούν οι τάσεις που επικρατούν στο γλωσσικό τοπίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν παρουσιάζει, όπως αναφέρουν Τα Νέα (10.11.2007), μόνο πολιτιστικό ενδιαφέρον. Είναι βέβαιο πως θα βοηθήσει τους πολίτες να πάρουν αποφάσεις οι οποίες αφορούν την προσωπική τους ζωή, όπως ας πούμε τους γονείς που προβληματίζονται ποιες γλώσσες πρέπει να μάθουν τα παιδιά τους και σε ποια χώρα είναι προτιμότερο να τα στείλουν να σπουδάσουν.
Τα συμπεράσματά της είναι όμως χρήσιμα και σε συλλογικό επίπεδο, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τις κρατικές αρχές και τις επιχειρήσεις που αναπτύσσουν διεθνή δραστηριότητα. Η έρευνα εντοπίζει πέντε παράγοντες-κλειδιά που θα διαμορφώσουν το γλωσσικό τοπίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επόμενη γενιά: η μεγάλη επιστροφή της γερμανικής γλώσσας, η αναζωογόνηση της γαλλικής, το τέλος της κυριαρχίας της αγγλοαμερικανικής γλώσσας, η είσοδος της ρωσικής γλώσσας στο ευρωπαϊκό γλωσσικό «καθαρτήριο» και η ανάδυση της ισπανικής ως διεθνούς γλώσσας.
Οι τάσεις αυτές θα ενισχυθούν από τις αυξανόμενες απαιτήσεις της ενδοευρωπαϊκής επικοινωνίας, που δεν θα της αρκεί πια να στηρίζεται σε επισφαλείς και επαχθείς μεταφράσεις. Έτσι, αυτή η επικοινωνία θα αρχίσει να στηρίζεται περισσότερο στη γνώση ξένων γλωσσών, έστω και αν αυτή η γνώση τουλάχιστον στα πρώτα στάδια θα είναι «παθητική» (δηλαδή απλή κατανόηση).
Παράλληλα όμως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της οργάνωσης LΕΑΡ/Ε2020, μια άλλη κυρίαρχη τάση θα είναι η αυξανόμενη χρήση συστημάτων αυτόματης μετάφρασης. Μπορεί να έχουν προβλήματα ακρίβειας, αλλά διευκολύνουν στη μεγάλη διάδοση των κειμένων και μάλιστα με πολύ χαμηλό κόστος. Με δυο λόγια, μέχρι το 2025 ο τρόπος της επικοινωνίας στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί ακόμη να μην απέχει πολύ από εκείνο που είχε πει ο Ουμπέρτο Έκο («Η μετάφραση είναι η γλώσσα της Ευρώπης»), αλλά σίγουρα θα έχει αρχίσει να απομακρύνεται από αυτό.
Η έρευνα διαπιστώνει επίσης ότι στο μέλλον θα κυριαρχήσουν στην Ευρώπη τέσσερις γλώσσες: η αγγλική, η γερμανική, η γαλλική και η ρωσική, από τις οποίες οι τρεις θα είναι επίσημες (προφανώς, όχι η ρωσική). Στα είκοσι προσεχή χρόνια, οι δύο από αυτές θα γίνουν οι προτιμώμενες γλώσσες της ευρωπαϊκής ελίτ: η γαλλική και η γερμανική (η αγγλοαμερικανική θα έχει πάψει πια να είναι σύμβολο κοινωνικής θέσης). Και οι διεθνείς ευρωπαϊκές γλώσσες θα έχουν γίνει τρεις: η αγγλική, η γαλλική και η ισπανική.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)